Adam Małysz w Wiśle — historia rekordów polskich skoków na Malince

Adam Małysz urodził się 3 grudnia 1977 roku w Wiśle i od dzieciństwa trenował na rodzimej skoczni na Malince. Cztery Kryształowe Kule Pucharu Świata, cztery medale olimpijskie i cztery tytuły mistrza świata – ten dorobek wypracował zawodnik, dla którego Beskid Śląski był zarówno kolebką, jak i tłem najgłośniejszych lat w historii polskich skoków narciarskich.

Dzieciństwo w Wiśle i pierwsze kroki na Malince

Wisła od dekad pozostaje jednym z centrów polskich skoków narciarskich – pierwszą drewnianą skocznię na Malince zbudowano już w latach 1932-1933. Małysz trafił do sekcji skoczków jako kilkulatek, a jego pierwszym trenerem był wuj, Jan Szturc, który prowadził go aż do wieku juniorskiego. Żmudna praca na mniejszych obiektach i stopniowe oswajanie prędkości zbudowały technikę, która później zachwycała sędziów na całym świecie.

W latach największych sukcesów zawodnika kadrę narodową prowadził Apoloniusz Tajner (1999-2004), a trenerem osobistym Małysza był czeski szkoleniowiec Pavel Mikeska. To właśnie ta ekipa przeprowadziła skoczka przez przełom, po którym z solidnego zawodnika Pucharu Świata stał się postacią numer jeden całej dyscypliny.

Małyszomania – fenomen początku wieku

Od zimy 2000/2001 polska opinia publiczna przeżywała zjawisko, które komentatorzy ochrzcili mianem małyszomanii. Wieczorne transmisje konkursów Pucharu Świata gromadziły przed telewizorami miliony widzów, a wyniki skoków trafiały do serwisów informacyjnych obok najważniejszych wydarzeń politycznych. Małysz wygrał klasyfikację generalną Pucharu Świata cztery razy: w sezonach 2000/2001, 2001/2002, 2002/2003 i 2006/2007 – trzy pierwsze triumfy z rzędu długo pozostawały osiągnięciem bez precedensu.

Igrzyska i mistrzostwa świata

Dorobek olimpijski Małysza to cztery medale: srebro i brąz z Salt Lake City w 2002 roku oraz dwa srebra z Vancouver w 2010 roku, wywalczone na skoczni normalnej i dużej. Utrzymanie się w ścisłej światowej czołówce przez całą dekadę mówi więcej o klasie zawodnika niż pojedynczy wynik.

Na mistrzostwach świata zdobył sześć medali, w tym cztery złote: w 2001 roku w Lahti, dwa w 2003 roku w Val di Fiemme – gdzie wygrał konkursy zarówno na skoczni normalnej, jak i dużej – oraz w 2007 roku w Sapporo. Kolekcję uzupełniają srebro z 2001 i brąz z 2011 roku.

Skocznia imienia Adama Małysza i jej rekordy

Nowa skocznia na Malince (K-120, HS-134) powstawała w latach 2005-2008 – akt erekcyjny wmurowano 5 września 2005 roku, a obiekt otwarto 17 września 2008 roku. Imię Adama Małysza nadano jej podczas rozgrywanych tam kilka dni później Letnich Mistrzostw Polski, gdy sam patron był jeszcze czynnym zawodnikiem i skakał do 2011 roku. Od 9 stycznia 2013 roku obiekt regularnie gości konkursy Pucharu Świata mężczyzn, a od 2022 roku również kobiet.

Rekord skoczni należy do Andreasa Wellingera, który 13 stycznia 2024 roku uzyskał 144,5 metra; wcześniejszy rekord – 139 metrów Stefana Krafta – przetrwał od pierwszego zimowego konkursu w styczniu 2013 roku. To obiekt klasy Pucharu Świata z mrożonymi torami najazdowymi (instalacja z 2017 roku), po gruntownej przebudowie progu i zeskoku zakończonej w 2024 roku.

Dziedzictwo w Beskidzie Śląskim

Małysz pozostał aktywny publicznie po zakończeniu kariery skoczka. Przez lata zajmował się rajdami terenowymi – pięciokrotnie startował w Rajdzie Dakar (2012-2016) – a od 25 czerwca 2022 do 13 czerwca 2026 roku pełnił funkcję prezesa Polskiego Związku Narciarskiego. Na tym stanowisku zastąpił go Apoloniusz Tajner, jego dawny trener kadrowy.

Przypadek Małysza pokazał, że z małego beskidzkiego miasta można wyjść do absolutnej światowej czołówki. Dla lokalnych trenerów i rodziców sportowo uzdolnionych dzieci ten argument pozostaje aktualny: infrastruktura, środowisko i systematyczna praca potrafią zastąpić metropolię, a Malinka i pobliskie obiekty – w tym kompleks Skalite w Szczyrku – wciąż kształcą kolejne pokolenia skoczków.