W tym artykule (9)
Skalite im. Beskidzkich Olimpijczyków to kompleks trzech skoczni narciarskich w Szczyrku, położony na północnym stoku góry Skalite. Największy obiekt – K-95 o rozmiarze HS-104 – gości zawody Pucharu Kontynentalnego, a w styczniu 2024 roku odbył się na nim pierwszy w historii Szczyrku konkurs Pucharu Świata. Poniżej przegląd historii, parametrów i rekordów tego miejsca.
Lokalizacja i otoczenie
Kompleks leży na północnym stoku góry Skalite, na wysokości około 620 m n.p.m., po przeciwnej stronie doliny Żylicy niż masyw Skrzycznego – najwyższego szczytu Beskidu Śląskiego (1257 m n.p.m.). Skocznie widać z drogi wojewódzkiej 942, która prowadzi przez Szczyrk z Bielska-Białej w stronę Wisły. Obiektami zarządza Centralny Ośrodek Sportu – Ośrodek Przygotowań Olimpijskich w Szczyrku, a gospodarzem sportowym jest klub Sokół Szczyrk; przy organizacji zawodów współpracuje Śląsko-Beskidzki Związek Narciarski.
Historia obiektu: od 1937 roku
Pierwsze zawody w skokach narciarskich na Skalitem rozegrano 14 lutego 1937 roku, gdy dyscyplina zdobywała w Beskidach coraz szerszą publiczność. Po II wojnie światowej skocznię przebudowano przed mistrzostwami Polski w 1949 roku, co pozwalało już na skoki w okolice 70 metrów. Kolejne dekady przyniosły stopniową profesjonalizację obiektów i regularne zawody rangi krajowej.
Dzisiejszy kształt kompleksu to efekt przebudowy z lat 2007-2010, kiedy kolejno oddawano do użytku skocznię normalną (2007), średnią (2009) i małą (2010). Obiekt uzyskał homologację FIS i wszedł do kalendarza Pucharu Kontynentalnego, a 17 stycznia 2024 roku gościł pierwszy w historii Szczyrku konkurs Pucharu Świata – przerwany po skokach 40 zawodników z powodu załamania pogody.
Parametry techniczne kompleksu
Kompleks Skalite obejmuje trzy skocznie o zróżnicowanej wielkości, co pozwala prowadzić szkolenie od pierwszych skoków po starty seniorskie:
- Skocznia normalna K-95 / HS-104 – największy obiekt kompleksu, oddany w obecnym kształcie w 2007 roku, homologowany przez FIS; arena Pucharu Kontynentalnego i konkursu Pucharu Świata ze stycznia 2024 roku.
- Skocznia średnia K-70 / HS-77 – obiekt z 2009 roku, wykorzystywany przez kadry juniorskie i w zawodach ogólnopolskich.
- Skocznia mała K-40 / HS-44 – obiekt szkolny z 2010 roku, na którym młodzi zawodnicy stawiają pierwsze kroki na igelicie i śniegu.
Najmłodsi adepci zaczynają zwykle jeszcze niżej – na osobnej miniskoczni Beskidek-Antoś (K-17) w innej części Szczyrku – i dopiero stamtąd przechodzą na obiekty Skalitego.
Rekordy skoczni
Oficjalny rekord skoczni K-95 wynosi 101,5 metra i należy do Norwega Kristoffera Eriksena Sundala, który uzyskał go 16 stycznia 2024 roku, w przededniu konkursu Pucharu Świata. Najdłuższy skok w historii obiektu jest jednak starszy: 1 marca 2011 roku Krzysztof Leja wylądował na 116. metrze – próba nie została uznana za oficjalny rekord, ale przeszła do lokalnej legendy.
Zawodnicy z regionu
Skalite jest naturalnym punktem startu kariery dla skoczków z gmin Szczyrk, Buczkowice i Wilkowice oraz z Bielska-Białej, a na zgrupowaniach korzystają z niego także zawodnicy klubów z Wisły. Na szczyrkowskich obiektach trenował m.in. Tomasz Byrt (ur. 1993 w Cieszynie, reprezentant WSS Wisła), a mniejsze skocznie do dziś służą korektom technicznym, na które duże obiekty nie zostawiają miejsca. O sąsiednim ośrodku skoków w Wiśle piszemy szerzej w tekście o Malince i Skalitem.
Skalite dla kibiców
Poza terminami zawodów i zgrupowań skocznie można obejrzeć z zewnątrz – kompleks leży przy szlaku spacerowym z centrum Szczyrku, a zimą sąsiaduje z trasami Szczyrk Mountain Resort. Terminy zawodów Pucharu Kontynentalnego i imprez krajowych publikują PZN oraz COS; przy konkursach rangi międzynarodowej wstęp na trybuny bywa biletowany.
