W tym artykule (4)
Barania Góra to jeden z najważniejszych szczytów Beskidu Śląskiego i miejsce, z którym mieszkańcy regionu mają szczególny związek: na jej zachodnich stokach biją źródła Wisły. Szczyt liczy 1215 metrów nad poziomem morza, jest objęty rezerwatem przyrody i leży na trasie Głównego Szlaku Beskidzkiego. Dla turystów i biegaczy z Bielska-Białej oraz Żywca to klasyczny, całodzienny cel, łączący walory krajobrazowe z symboliką źródeł najdłuższej polskiej rzeki.
Barania Góra w liczbach
| Wysokość | 1215 m n.p.m. |
| Pasmo | Beskid Śląski (część południowo-wschodnia) |
| Źródła Wisły | Czarna Wisełka i Biała Wisełka na zachodnich stokach |
| Ochrona | rezerwat przyrody Barania Góra (386 ha) |
| Szlak | Główny Szlak Beskidzki przez szczyt |
Źródła Wisły
Na zachodnich stokach Baraniej Góry wypływają dwa z trzech potoków źródłowych Wisły: Czarna Wisełka i Biała Wisełka. To one, łącząc się niżej, dają początek rzece, która przecina Polskę z południa na północ. Szczytowe partie góry wraz z obszarem źródliskowym obejmuje rezerwat przyrody o powierzchni 386 hektarów, co oznacza ograniczenia w poruszaniu się poza wyznaczonymi ścieżkami. Symbolika tego miejsca sprawia, że Barania Góra jest celem nie tylko turystów, lecz także wycieczek szkolnych i rodzinnych z całego regionu.
Szlaki na szczyt
Najpopularniejsze wejście prowadzi z Wisły, z rejonu Czarnego, szlakiem przez dolinę Czarnej Wisełki. To trasa o umiarkowanym nachyleniu, którą pokonuje się w kilka godzin w obie strony. Drugą opcją jest dojście od strony Węgierskiej Górki i Kamesznicy. Przez wierzchołek przechodzi Główny Szlak Beskidzki, więc Barania Góra jest jednym z pierwszych dużych szczytów na czerwonej trasie, w stronę Skrzycznego i dalej grzbietem Beskidu Śląskiego. Na szczycie znajduje się wieża widokowa, z której przy dobrej pogodzie rozciąga się panorama pasma.
Dla biegaczy
Podejście na Baranią Górę to dobry, miarowy trening wytrzymałościowy. Trasa od Wisły nie ma stromych, technicznych fragmentów typowych dla wyższych partii Beskidu Żywieckiego, więc da się ją biec marszobiegiem w górę i kontrolowanym truchtem w dół. Dla osób budujących formę przed startami takimi jak Bieg na Klimczok jest to sprawdzony sposób na objętość w terenie górskim bez nadmiernego obciążenia stawów.
